Powstanie Warszawskie

7 06 2009

Powstanie Warszawskie Przyczyny powstania

Dowództwo Armii Krajowej, obserwując sukcesy wojsk radzieckich i  panikę jakapanowała wśród wycofujących się przez Warszawę wojsk niemieckich, doszło do przekonania, że obrona niemiecka nad środkową Wisłą załamała się i stolica wkrótce zostanie wyzwolona. Decyzję o wybuchu powstania podjęła Komenda Główna AK za zgodą Delegata Rządu RP na kraj ze względów politycznych, w świetle doniesień o rozbrajaniu oddziałów AK i aresztowanych oficerów oraz żołnierzy na terenach zajętych już przez Armię Czerwoną. Polacy chcieli objąć władzę nad Warszawą przed wkroczeniem Armii Czerwonej, gdyż wtedy Rosjanie musieliby tę władzę zaakceptować bądź złamać ją siłą „na oczach” całego świata. Inną przyczyną było to, że alianci obiecywali uwzględnienie AK w dostawach broni dla Rosjan. Początkowo Komenda Główna AK wahała się przed podjęciem decyzji, jednak przeważyła wiadomość iż Rosjanie zajęli podwarszawskie miejscowości. Wtedy „Bór” Komorowski po krótkiej naradzie z gen. Okulickim i płk Chruścielem podjął decyzję o rozpoczęciu powstania. 1 sierpnia do Komorowskiego doszły wiadomości o tym, że Niemcy zgromadzili w Warszawie duże siły i rozpoczęli przeciwuderzenie. Niestety było za późno na odwołanie powstania.

Stosunek sił

POLACY – Kedyw (Kierownictwo Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej) – wydzielony pion organizacyjny Armii Krajowej. – Okręg Warszawa AK – jednostka terytorialno-organizacyjana Armii Krajowej obejmująca teren Warszawy i powiatu warszawskiego. Jednostki wojskowe okręgu wzięły udział w powstaniu warszawskim. 50ys. – Niestety tylko 5 tys. Osób posiadało odpowiednie wyposażenie

NIEMCY – Oddziały wojska – Policja oraz oddziały SS – Oddziały porządkowe – Korpsgruppe von dem Bach 16 tys,- Niemcy dysponowali bronią pancerną, artylerią i lotnictwem

Dowódcy Postania

– gen. Tadeusz Komorowski (pseudonim „Bór”) komendant główny AK – gen. Tadeusz Pełczyński (pseudonim „Grzegorz”) zastępca komendanta głównego AK – płk Antoni Chruściel (pseudonim „Monter”) komendant Okręgu Warszawskiego – ppłk Edward Pfeiffer (pseudonim „Radwan”) komendant Obwodu I – Śródmieście – płk Mieczysław Niedzielski (pseudonim „Żywiciel”) komendant Obwodu II – Żoliborz – ppłk Jan Tarnowski (pseudonim „Waligóra”) komendant obwodu III – Wola – ppłk Mieczysław Sokołowski (pseudonim „Grzymała”) komendant Obwodu IV – Ochota – ppłk Aleksander Hrynkiewicz (pseudonim „Przegonia”) komendant Obwodu V – Mokotów – ppłk Antoni Żurowski (pseudonim „Andrzej Bober”) komendant Obwodu VI – Praga – mjr Kazimierz Krzyżak (pseudonim „Bronisław”) komendant Obwodu VII – powiat warszawski – mjr Stanisław Babiarz (pseudonim „Wysocki”) komendant Obwodu VIII – Okęcie – ppłk Jan Mazurkiewicz (pseudonim „Radosław”) komendant Kedywu

Początek Powstania

1 sierpnia 1944 roku, w stolicy o 17.00 wybiła godzina „W” . Choć powstanie miało rozpocząć się o godzinie 17.00, w niektórych dzielnicach walki wybuchły już wcześniej, dlatego powstańcom nie udało się całkowicie zaskoczyć Niemców. Początkowo Polacy osiągnęli znaczne sukcesy – opanowali część dzielnic, jednak były one porozrzucane po mieście i otoczone przez niemieckich żołnierzy. Nie udało się niestety zawładnąć najważniejszymi pozycjami strategicznymi. Przeciwko żołnierzom niemieckim w liczbie około 16 tys. stanęło około 50 tys. powstańców. Niestety, zaledwie 5 tys. polskich żołnierzy było dobrze uzbrojonych, Niemcy natomiast dysponowali bronią pancerną, artylerią i lotnictwem. To zaważyło na końcowym efekcie tego patriotycznego zrywu.

Obrona

Od 4 sierpnia powstańcom zaczęło brakować amunicji, generał Tadeusz Komorowski „Bór” nakazał przejście do aktywnej obrony. Rozpoczęły się co prawda zrzuty broni i amunicji prowadzone przez aliantów, ale duża ich część dostawała się w ręce nieprzyjaciela. Alianckie zrzuty były poważnie utrudnione z powodu Rosjan , którzy nie udostępnili radzieckich lotnisk polowych. W tym czasie wojska radzieckie odparte na przedpolu Pragi przez Niemców wstrzymały na kilka tygodni wszelkie działania.Dodatkowo z innych miast napływali kolejni niemieccy żołnierze, by wspólnie dokonać dzieła zniszczenia. Według rozkazu Hitlera żołnierze niemieccy ujętych powstańców jak i nie walcząca część ludności, kobiety i dzieci, miali zabijać , całe miasto miało być zrównane z ziemią,  domy, ulice, urządzenia w tym mieście i wszystko, co się w nim znajduje. 20 sierpnia powstańcy zdobyli budynek PAST-y (Polska Akcyjna Spółka Telekomunikacyjna) przy ulicy Zielnej. Był to jeden z ważniejszych niemieckich punktów strategicznych w stolicy, wraz z nim Polacy zyskali broń i amunicję. Zbliżał się jednak kres polskich triumfów w tym powstaniu.

Upadek powstania

Od początku września rozpoczął się upadek kolejnych dzielnic miasta. 1 września legła kolumna Zygmunta, następnie upadło Stare Miasto i Sadyba, a 6 września Powiśle. W mieście brakowało światła, wody i żywności. Obrońcy, którzy pozostali przy życiu wycofywali się kanałami, ale nawet tam czekały na nich granaty czy  płonąca benzyna. W tym czasie alianci zdobyli jednorazową zgodę Stalina na lądowanie samolotów na polowych lotniskach radzieckich. Zrzucili wówczas na Warszawę wiele zasobników z uzbrojeniem, lekami i żywnością, ale do Polaków dotarłq jedynie część z nich. W połowie września do Warszawy dotarły polskie oddziały wspierane przez żołnierzy rosyjskich. Wyzwolono Pragę i ruszono dalej, jednak bez pomocy artylerii radzieckiej oddziały te zostały szybko rozbite. W Ożarowie rozpoczęły się pertraktacje z przedstawicielami Komendy Głównej Armii Krajowej nad warunkami kapitulacji Warszawy, która została podpisana 2 października. Skutki powstania Polacy mimo braku broni, słabego wyszkolenia młodych żołnierzy mogli walczyli z przeważającymi siłami wroga przez 2 miesiące. W ciągu 63 dni walk zginęło ok.18 tys. powstańców, rannych zostało ok. 25 tys. Straty wśród ludności cywilnej wyniosły ponad 150 tys. osób, w większości wymordowanych przez hitlerowców i faszystów. Ci, którzy przeżyli musieli opuścić Warszawę, część mieszkańców stolicy Niemcy skierowali do obozów koncentracyjnych, albo na roboty, żołnierze i dowódcy poszli do obozów jenieckich. Niemcy w walkach z powstańcami stracili ok. 26 tys. żołnierzy oraz ponad 200 czołgów i samochodów pancernych.. Zniszczeniu uległy bezcenne zbiory muzealne i naukowe. Rzeczą o której warto wspomnieć jest także, że Stalin nie zamierzał pomóc walczącym Polakom. Wojska radzieckie zza Wisły patrzyły jak ginie sąsiednia stolica , aby pod prestektem wyzwolenia  przejąć władzę w państwie polskim

 

 

KLIKNIJ I SPRAWDŹ!

 

Powstanie 44 [miękka oprawa]                        Jakie piękne samobójstwo


Działania

Information

2 responses

12 07 2013
silver oak casino review

Heya i’m for the primary time here. I came across this board and I in finding It really helpful & it helped me out a lot. I am hoping to provide one thing again and aid others like you aided me.

3 05 2014
DB Vehicle Electrics Home

What i don’t understood is actually how you are now not actually a lot more well-appreciated than you might be
now. You are so intelligent. You know therefore significantly with regards to this topic, made me in my opinion imagine it from a lot of varied angles.
Its like women and men aren’t interested except it is something to do
with Girl gaga! Your own stuffs excellent. At all times care for it up!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s




%d bloggers like this: